أَمْ يَحْسُدُونَ النَّاسَ عَلَى مَا آتَاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ فَقَدْ آتَيْنَا آلَ إِبْرَاهِيمَ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَآتَيْنَاهُمْ مُلْكًا عَظِيمًا
آیا حسد میکنند بر مردم (با مومنان) بر آنچه داده ایشانرا اللّه تعالی از فضلش ، پس به تحقیق داده ایم به آل ابراهیم علیه السلام کتابها و پیغمبری و دادیم به ایشان سلطنت بزرگ -
حسد این است که حسرت زوال نعمات دیگران را می کنند و این حرام است - غبطه ، حسرت کردن برای مثل حال دیگری برای خود - در حدیث شریف می آید که غبطه با دو مردم جایز است - یکی با عالم قرآن با عمل دوم با مال را در جای صحیح خرچ کننده - مطلب آیت این است که بر خاندان ابراهیم علیه السلام این نعمات را اللّه تعالی کرده است و این پیغمبر نیز از خاندان آن است پس چرا با او حسد می کنید (آتَيْنَاهُمْ مُلْكًا عَظِيمًا) اشاره به پادشاهی داود و سلیمان علیهماالسلام است و در این آیت یک قباحت آنها ذکر است -