لَا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ يَفْرَحُونَ بِمَا أَتَوْا وَيُحِبُّونَ أَنْ يُحْمَدُوا بِمَا لَمْ يَفْعَلُوا فَلَا تَحْسَبَنَّهُمْ بِمَفَازَةٍ مِنَ الْعَذَابِ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ
مپندار کسانیکه را که شاد می شوند به کاری که میکنند (کتمان حق) ومیخواهند که ستایش کرده شوند به آنچه کارکه نکرده اند پس مپندار ایشان را در نجات یافتن از عذاب ، و مر ایشان راست عذاب دردناک -
در این آیت نیز تنبیه برای کتمان کنندگان حق است که حق را کتمان می کنند و ارزو دارند که مردم برای ما حق پرست بگویند (يَفْرَحُونَ) مراد از آن حوشحالی بر تکبر کردن است (بِمَا أَتَوْا) مراد از این حق را کتمان کردند و دنیا پرستی است (بِمَا لَمْ يَفْعَلُوا) حق را اشکار کردن یعنی حق را بیان نه کرده است و فکر آن این است که مردم برای ما حق پرست بگویند -