كُلُّ نَفْسٍ ذَائِقَةُ الْمَوْتِ وَإِنَّمَا تُوَفَّوْنَ أُجُورَكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَمَنْ زُحْزِحَ عَنِ النَّارِ وَأُدْخِلَ الْجَنَّةَ فَقَدْ فَازَ وَمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا إِلَّا مَتَاعُ الْغُرُورِ
هر زی روح چشنده مرگ است ، و جز این نیست که تمام داده میشود مزد های اعمال شما روز قیامت ، پس هر که دور داشته شد از آتش و داخل گردانیده شد به جنت به تحقیق کامیاب شد ، ونیست زندگانی دنیا مگر سامان فریب -
در جمله اول این ایت ترغیب است بر جهاد در جمله آخر ترغیب بر انفاق فی سیبل ﷲ است ، ودر میان مژده برای مجاهدین باصبر است (مَتَاعُ الْغُرُورِ) یعنی محبت زندگی دنیوی غفلت را از اعمال آخرت پیدا می کند (كُلُّ نَفْسٍ ذَائِقَةُ الْمَوْتِ) دراین نیز تردید است بر عقیده نصارا آنها می گویند که امدن مرگ در نتیجه گناهان است پس آنها می گویند که کدام نبی حق و ولی حق باشد بر آنها مرگ نمی آید ، نفس به معنی زی روح (جاندار) مرگ جدا شدن روح از وجود واین جدای مرگ بدن وروح هردو است -