فَبِمَا رَحْمَةٍ مِنَ اللَّهِ لِنْتَ لَهُمْ وَلَوْ كُنْتَ فَظًّا غَلِيظَ الْقَلْبِ لَانْفَضُّوا مِنْ حَوْلِكَ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَشَاوِرْهُمْ فِي الْأَمْرِ فَإِذَا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِينَ
پس به سبب رحمتی که از جانب اللّه تعالی است نرم دل شدی تو بر ایشان و اگر می بودی تو تندخو و سخت دل هرآئينه پراگنده می شدند از اطراف تو پس درگذر از ایشان و آمرزش خواه به ایشان و مشوره کن به ایشان در کار ، پس چون عزم کردی برای کاری پس بسپار خود را بر اللّه تعالی هرآئينه اللّه تعالی دوست میدارد توکل کنندگان را -
در این آیت صفت نبی صل اللّه وعلیه وسلم است که اخلاق آن نرم بود اشاره است که به امیر جهاد نیز این گونه صفات به کار است و در این شان صحابه نیز ذکر است اگر چه در احد از آنها غلطی شده بود - (فَبِمَا رَحْمَةٍ) اشاره است که نبی صل اللّه وعلیه وسلم در اوصاف خود محتاج به رحمت اللّّه تعالی است - معنی توکل را در معالم التنزیل این چنین نوشته است ، که نمی پندارد کمک کننده بدون اللّه تعالی و نه رازق بدون آن - و نه باخبر از حالات خود بدون اللّه تعالی - همچنان توکل استعمال اسباب است موافق به حکم شرعی و اعتماد کردن بر اللّّه تعالی -