يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَكُونُوا كَالَّذِينَ كَفَرُوا وَقَالُوا لِإِخْوَانِهِمْ إِذَا ضَرَبُوا فِي الْأَرْضِ أَوْ كَانُوا غُزًّى لَوْ كَانُوا عِنْدَنَا مَا مَاتُوا وَمَا قُتِلُوا لِيَجْعَلَ اللَّهُ ذَلِكَ حَسْرَةً فِي قُلُوبِهِمْ وَاللَّهُ يُحْيِي وَيُمِيتُ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ
ائ اهل ایمان: نه شوید مانند کسانیکه کافر شدند (به نفاق) و گفتند در حق خویشاوندان (هم نسبان) خویش وقتیکه سفر کنند در زمین یا باشند غازیان اگر می بودند نزد ما نه می مردند و نه کشته می شدند - تا گرداند اللّه تعالی این سخن را افسوس در دل های شان و اللّّه تعالی زنده میگرداند و می میراند و اللّه تعالی بر اعمال شما بیناست -
در این آیت تعلیم خلق حسن است برای دفع شدن از هزیمت آن اینکه با منافقین مشابهت نه کنید در اقوال و بطور خصوصی در استعمال کردن کلمه لو (اگر) در مقابله تقدیر (لِيَجْعَلَ اللَّهُ) لام عاقبت است برای لا تکونو یعنی عاقبت سخن ایشان صرف افسوس و حسرت می باشد دیگر فایده ندارد یا لام علت است متعلق با لاتکونوا و ذالک اشاره است برای قبول نه کردن سخن منافقین -