سَنُلْقِي فِي قُلُوبِ الَّذِينَ كَفَرُوا الرُّعْبَ بِمَا أَشْرَكُوا بِاللَّهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ سُلْطَانًا وَمَأْوَاهُمُ النَّارُ وَبِئْسَ مَثْوَى الظَّالِمِينَ
ضرور می افگنیم در دلهای کافران هیبت را به سبب آنکه شریک قرار دادند به اللّه تعالی آنانی را که نازل نه کرده اللّه تعالی به شرکت ایشان هیچ حجتی و جای رفتن ایشان آتش است وبد جای اقامت برای مشرکان است -
این مثال ولایت و نصرت الهی است که کافران اگرچه زیاد باشند و دارای طاقت باشند لیکن در دل آنها رعب انداخته خواهد شد مانند بعد از فراغت شدن از احد کفار دوباره اراده حمله را کرده بودند لیکن از سبب رعب برگشتند و سبب آن شرک است (مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ سُلْطَانًا) در این اشاره است که برای اثبات به شریک اللّه تعالی دلیل منزل به کار است و بر شرک این گونه کدام دلیل نیست که جاهلان ذکر میکنند پس آنها خواب ها ، خیالات خود آنها ، و سخن ها و قصه های کلان های ایشان است به ذریعه آن دین ثابت نمی گردد - فرق بین مأوٰی و مَثویٰ این است که ماویٰ به جایگاه رفتن را می گویند اگر سکونت در آن باشد یا نباشد و مَثویٰ جایگاه قیام و سکونت را می گویند -