مَثَلُ مَا يُنْفِقُونَ فِي هَذِهِ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا كَمَثَلِ رِيحٍ فِيهَا صِرٌّ أَصَابَتْ حَرْثَ قَوْمٍ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ فَأَهْلَكَتْهُ وَمَا ظَلَمَهُمُ اللَّهُ وَلَكِنْ أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ
مثال مال که خرچ میکنند برای زندگانی دنیا مانند بادیست که باشد در آن ژاله سردی رسید کشت قومی را که ستم کردند بر خویشتن پس نابود ساحت آنرا و ستم نکرد بر ایشان اللّه تعالی و لیکن ایشان بر خویشتن ظلم می کنند -
مراد این است که اموال را برای مفادات دنیا خرچ می کنید برای اقتدار دنیا خرچ می کنید - یا مراد این است که با کفر و شرک صدقه می کنید ، پس اینها برباد است اشاره است که با خرچ اخلاص به کار است (صِرٌّ) به چیز بسیار سرد گفته می شود ژاله یا برف -