فِيهِ آيَاتٌ بَيِّنَاتٌ مَقَامُ إِبْرَاهِيمَ وَمَنْ دَخَلَهُ كَانَ آمِنًا وَلِلَّهِ عَلَى النَّاسِ حِجُّ الْبَيْتِ مَنِ اسْتَطَاعَ إِلَيْهِ سَبِيلًا وَمَنْ كَفَرَ فَإِنَّ اللَّهَ غَنِيٌّ عَنِ الْعَالَمِينَ
هرکه کافر شود (به انکار کردن از حج) پس هرآئينه اللّّه تعالی بی نیاز است از همه مردمان -
(آيَاتٌ بَيِّنَاتٌ) حجر اسود ، ملتزم ، رکن یمانی ، آب زمزم ، نزول آنوار الهیه ، اطمینان دلها به دیدن ان ،این همه آیات بینات است (كَانَ آمِنًا) یک مراد این است که کسی به ایمان داخل بیت اللّه شد پس از عذاب اللّه تعالی در امان خواهد بود ، مراد دیگر این است که کسی به بیت اللّه داخل شد او شرعاً در امان است بی عزتی کردن و قتل کردن ان گناه بزرگ است (وَلِلَّهِ) این را از سبب فرمود که مشرکین حج را برای ریاء و احترام معبودان خود می کردند (مَقَامُ إِبْرَاهِيمَ) مبتداء آن پنهان است یعنی یکی از آن مقام ابراهیم است ان یک سنگی است که ابراهیم علیه السلام در وقت آباد کردن کعبه بالای آن ایستاده می شد - یا مراد از آن جای ایستاده شدن ابراهیم علیه السلام است برای ادای نماز و دعا کردن لذا در آن مسجد حرام ، صفا مروه ، منیٰ ، مزدلفه همه داخل است (مَنِ اسْتَطَاعَ إِلَيْهِ سَبِيلًا) مراد از آن توشه و زاد سفر حج و کرایه سواری زیادتی از ضروریات خانه و اهل و عیال است (وَمَنْ كَفَرَ) کسی که از فرضیت حج انکار می کند پس او کافر است -