همه غذاها (آنچه بر خود حرام کردند) بود حلال به بنی اسرائیل مگر آنچه منع گردانیده بود یعقوب علیه السلام بر خویشتن پیش از آنکه نازل شود تورات بگو پس بیارید تورات را پس بخوانید آنرا اگر هستید راست گویان -

در این آیت قباحت سیزدهم آنها ذکر است ، و جواب سوال آنهاست ، آنها سوال می کردند تو ائ نبی صل اللّه وعلیه وسلم گوشت شتر را حلال می پنداری و حال آنکه در دین ابراهیم علیه السلام این حرام بود؟ حاصل جواب این است که شتر در دین ابراهیم علیه السلام حلال بود و بعد از آن نیز حلال بود صرف یعقوب علیه السلام از سبب مریضی عرق النساء یا از سبب نذر (که این نذر در آن زمان جایز بود) منع کرده بود و بهتر این است که بعد از آن دیگر حلال بود - لیکن سپس از سبب ظلم یهود بر آنها حرام گردید - چنانچه در آیت (۱۴۶) سوره انعام است -(إِلَّا مَا حَرَّمَ إِسْرَائِيلُ) مراد از این تحریم لغوی است به این معنی که منع نه شده بود (كُلُّ الطَّعَامِ) مراد از آن آن غذاهای است که یهود برخود بدون دلیل حرام کرده بودند - (فَأْتُوا بِالتَّوْرَاةِ) ماجدی نوشته است که در تورات کنونی این مسئله هنوز نیز موجود است (پیدایش ۳۱۹) -