إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَمَاتُوا وَهُمْ كُفَّارٌ فَلَنْ يُقْبَلَ مِنْ أَحَدِهِمْ مِلْءُ الْأَرْضِ ذَهَبًا وَلَوِ افْتَدَى بِهِ أُولَئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ وَمَا لَهُمْ مِنْ نَاصِرِينَ
هرآئينه کسانیکه کافر شدند و مردند در حالیکه ایشان کافران بودند پس هرگز قبول نمی شود از هیچ یک ایشان زمین پر از طلا و اگرچه عوض دهند آنرا آن کسان ایشان راست عذاب دردناک و نیست ایشان را هیچ مدد گار -
مطلب آیت این است که توبه نه کند و درک فر بمیرد پس اگر کسی در فدیه او زمین پر از طلا بدهد یا او از طرف خود در قیامت فدیه می دهد این قبول نمی گردد پس اشکار گردید که در زندگی بدون توبه کردن دیگر راه نجات نیست - همین گونه در آیت (۳۶) سوره مائده و در آیت (۷۰) سوره انعام است -