قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْا إِلَى كَلِمَةٍ سَوَاءٍ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ أَلَّا نَعْبُدَ إِلَّا اللَّهَ وَلَا نُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا وَلَا يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا أَرْبَابًا مِنْ دُونِ اللَّهِ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُولُوا اشْهَدُوا بِأَنَّا مُسْلِمُونَ
بگو ای اهل کتاب: بیائید بسوی کلمه که یکسان است میان ما و میان شما که بندگی نمی کنیم مگر از یک اللّه تعالی و نه شریک سازیم با او چیزی را و نگیرد بعضی از ما بعضی دیگر را صاحب اختیار حکم به جز از اللّه تعالی پس اگر آنها رو گردانیدند پس بگوئید خبر باشید که ما قبول کننده توحید ایم.
از این آیت الی آیت (۱۰۱) حصه دوم سوره است - دراین بیان صدق رسول و ذکر ۱۴ قبایح منکرین اهل کتاب است و جوابات سه سوال است در آیت های (۷۹ ، ۹۳ ، ۹۶) - مطلب این آیه است که کلمه توحید به طور ظاهر شما نیز قبول دارید و ما نیز قبول داریم ، پس بیایید تشریح آنرا بشنوید و به آن عقیده خود را صحیح کنید ، در جمله اول بیان حق اللّه تعالی است ، در جمله دوم رد است به شرک فی الالوهیت و در جمله سوم رد است به شرک فی الربوبیت (أَرْبَابًا) مراد از این آن شخصی است که با او اختیار حلال وحرام کردن باشد و این به اللّه تعالی خاص است به پیامبر صل اللّه وعلیه وسلم نیز این اختیار نیست ، نسبت حل و حرمت به پیامبر مجازی است به اعتبار بیان و تشریح کردن است در اینجا از ربوبیت قدرت ، خلق و تصرف مراد نیست زیرا آنان در آن شرک نه کرده بودند - در این آیت قباحت اول منکرین شرک کردن ذکر شد -