گفت مریم: ای پروردگار من چگونه خواهد شد مرا فرزندی و نه رسیده به من هیچ آدمی گفت (جبرئیل) چنین (تو خواهد بودی) اللّه تعالی می آفریند هرچه را خواهد هرگاه اراده کند کاریرا پس جز این نیست که بگوید شو! پس می شود -

در این تعجب مریم به اعتبار عادت ذکر است (اللَّهُ يَخْلُقُ) در واقعه زکریا علیه السلام یفعل ذکر بود و در اینجا یخلق ذکر است از سببی که آنجا از عادت سخن باور نه شدنی بود صرف مسئله زیاد بودن عمر بود ولی در اینجا بسیار خلاف عادت است شوهر نیست و فرزند پیدا شده است -