گفت ای پروردگار من: مقرر گردان برای من یک نشانی ، گفت (ملک) نشانی تو آنست که سخن نتوانی با مردم سه روز مگر به اشارت ، و یاد کن پروردگارت را بسیار ، و تسبیح کن به شام و صبح -

نشانی را برای این طلب میکند که بسیار شکر کند - نشانی این بود که اللّه تعالی او را سه روز از گفتن سخن های دنیوی منع کرد و این در آن دین روزه بود یا زبانش را بند کرد - ذکر بسیار آن است که به عقیده توحید و مطابق سنت باشد و مراد این است که برای توحید اللّه تعالی دعوت را ادامه بده - مراد از (عَشِيِّ وَالْإِبْكَارِ) تمام اوقات است - چون نشانی را او خودش طلب کرده بود از این سبب این جایز نیست که اللّّه تعالی برای وی سزا داد چنانچه در انجیل نوشته است و این تحریف است -