يَوْمَ تَجِدُ كُلُّ نَفْسٍ مَا عَمِلَتْ مِنْ خَيْرٍ مُحْضَرًا وَمَا عَمِلَتْ مِنْ سُوءٍ تَوَدُّ لَوْ أَنَّ بَيْنَهَا وَبَيْنَهُ أَمَدًا بَعِيدًا وَيُحَذِّرُكُمُ اللَّهُ نَفْسَهُ وَاللَّهُ رَءُوفٌ بِالْعِبَادِ
روزی که می یابد هرنفس آنچه عمل کرده از نیکی حاضر کرده شده و آنچه عمل کرده از بدی آرزو میکند کاش بودی میان نفس وی و عمل وی مسافه دور و میترساند شمارا اللّه تعالی از خود ، و اللّه تعالی بسیار مهربانست بر بندگان خود -
در این آیت برای کسانی که به کافران دوستی می کنند تخویف اخروی است (مِنْ خَيْرٍ) و (مِنْ سُوءٍ) قطع کردن از کافران خیر است و دوستی کردن به آنان سوء است و به هر خیر وسوء نیز شامل است (بَيْنَهَا وَبَيْنَهُ) ضمیر ها به نفس راجع است و ضمیر (ه) به سوء یا به یوم راجع است (يُحَذِّرُكُمُ اللَّهُ نَفْسَهُ) پیش تحذیر (احتراز) به دوستی کافران متعلق بود و این تحذیر به اعمال خیر تعلق دارد -