مِنْ قَبْلُ هُدًى لِلنَّاسِ وَأَنْزَلَ الْفُرْقَانَ إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بِآيَاتِ اللَّهِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيدٌ وَاللَّهُ عَزِيزٌ ذُو انْتِقَامٍ
پیش از قرآن نشان دهنده راه (توحید را) مردم را ونازل کرد (کتاب های دیگر) جدا کننده حق و باطل را هرآئینه کسانیکه کفر کردند به آیات های اللّه تعالی برای ایشان عذاب سخت است ، واللّه تعالی غالب انتقام گیرنده است -
در این آیت دلیل نقلی است زیرا مراد از فرقان صحیفه های پیشین است و بعد تخویف اخروی است - (هُدًى) مقصد از این به دلایل نشان دادن توحید است - (عَزِيزٌ ذُو انْتِقَامٍ) در این رد است به نصارا که در عیسیٰ و مریم علیهما السلام این صفات نیست پس آن ها معبود شده نمی توانند -