إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَمَاتُوا وَهُمْ كُفَّارٌ أُولَئِكَ عَلَيْهِمْ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلَائِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ
هر آئینه کسانیکه کافرشدند و مردند در حال که کافر بودند آن کسان بر ایشان لعنت اللّه تعالیٰ است و ملائک و مردم همه -
در این آیت برای حق پنهان کنندگان ترس عذاب آخرت است و از (كَفَرُوا) مراد آن مردم اند که حق را به ضد و عناد پنهان کرده اند - (وَمَاتُوا) اشاره است که از کتمان توبه نه کشیده و این دلیل است که مرگ کسی به کفر معلوم نه باشد به آن شخص لعنت گفتن جایز نیست - در (وَالنَّاسِ) مرید های اینها نیز داخل اند آنها نیز بالای آنها لعنت میکنند مانند در آیت (۳۸) سوره اعراف ودر آیت (۲۵) سوره عنکبوت است - (فِيهَا) ضمیر به لعنت و جهنم راجع است - (لَا يُخَفَّفُ) تعلق این بعد از شروع شدن عذاب است - (وَلَا هُمْ يُنْظَرُونَ) تعلق این به قبل از آمدن عذاب است -