وَوَصَّى بِهَا إِبْرَاهِيمُ بَنِيهِ وَيَعْقُوبُ يَا بَنِيَّ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَى لَكُمُ الدِّينَ فَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنْتُمْ مُسْلِمُونَ
و وصیت کرده به کلمه توحید ابراهیم علیه السلام پسران خودرا و یعقوب علیه السلام نیز که ای پسران من هرآئینه اللّه تعالیٰ برگزید برای شما دین (توحید) را پس هرگز مرگ نیاید شما را مگر در حالی که شما موحد باشید -
در این آیت مقصد سوم واقعه ابراهیم علیه السلام ذکر است که ابراهیم علیه السلام و یعقوب علیه السلام به توحید وصیت کرده بودند پس مسئله کهن است - ضمیر در بها راجع است به کلمه أَسْلَمْتُ لِرَبِّ الْعَالَمِينَ - (تَمُوتُنَّ) هرگاه که برای انسان وخت مرگ معلوم نیست به این سبب مراد از این هر وقت به اسلام اگر خوشحالی باشد یا تکلیف باشد باقی ماندن ضروری است تا اینکه مرگ بیاید به او در حالت اسلام -