قُلْ مَنْ كَانَ عَدُوًّا لِجِبْرِيلَ فَإِنَّهُ نَزَّلَهُ عَلَى قَلْبِكَ بِإِذْنِ اللَّهِ مُصَدِّقًا لِمَا بَيْنَ يَدَيْهِ وَهُدًى وَبُشْرَى لِلْمُؤْمِنِينَ
بگو هر که باشد دشمن جبرئیل علیه السلام (او هلاک است) پس هرآئینه او فرود آورد قرآن را بر دل تو به حکم اللّه تعالیٰ تصدیق کننده است کتابهای را که پیش از این است و راهنما است و بشارت دهنده است خاص مومنان را -
از اینجا الی آیت (۱۷۶) حصه دوم است در باره راستین بودن رسول و در جوابات ۹ اعتراض و در آن چهار باب است باب اول از این آ یت الی آیت (۱۲۳) است - در آن اول جوابات پنج سوال است پس ازان پنج تنبیه است پس از آن جوابات دو سوال است - پس از آن پنج سخن است در باره رسالت و در این آیت جواب سوال اول است - سوال این است که بالای تو وحی جبرائیل علیه السلام می آورد و او دشمن ما است و سبب دشمنی این است که او وحی را از ما به بنی اسماعیل انتقال داده است به این سبب ما کتاب و وحی آورده او را قبول نه داریم ، جواب داده شد و حاصل جواب این است که جبرائیل علیه السلام وحی را به اذن (اجازه) اللّه تعالیٰ آورده است و در این وحی (قرآن) صفات عالی صدق است , مصدق۱ , هدی۲ , بشری۳ , معنی بشری این است که مومنین به شنیدن وخواندن آن هروخت چنان خوش می شوند که اثار خوشی در چهره های آنها اشکار می گردد -