بَلَى مَنْ كَسَبَ سَيِّئَةً وَأَحَاطَتْ بِهِ خَطِيئَتُهُ فَأُولَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ
چنین نیست هر که کرد بدی (شرک) و احاطه کرد با او گناه او (الی هنگام مرگ) پس ایشانند اهل آتش در آن جاویدانند-
در این آیت تتمه است و تخویف اخروی است یعنی ترس از عذاب آخرت است برای نافرمانان - (سَيِّئَةً) به قول ابن عباس رضی لله عنهما به معنی شرک است - (وَأَحَاطَتْ بِهِ خَطِيئَتُهُ) مراد از خطیئة گناهای عام کبیره و شرک کردن است و مراد از احاطه توبه نکردن است الی مرگ -