وَإِذْ أَخَذْنَا مِيثَاقَكُمْ وَرَفَعْنَا فَوْقَكُمُ الطُّورَ خُذُوا مَا آتَيْنَاكُمْ بِقُوَّةٍ وَاذْكُرُوا مَا فِيهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ
و وقتیکه گرفتیم وعده محکم از شما و بلند کردیم بالای شما طور (کوه) را و گفتیم بگیرید آن کتاب را که دادیم شما را با کوشش و یاد بگیرید آن احکام را که در آن است تا نجات یابید (از گناهان یا آتش) -
این خطاب دوم است الی آیت (۸۲) در این سه خباثت کلان ها ذکر است - بی عهدی کردن ، در احکام اللّه تعالٰی حیله کردن ، به جرم مردم پاک را بدنام کردن - و پنج خباثت مردمان موجوده است تحریف معنوی کردن ، منافقت کردن ، تقلید امی ها در سخن های باطل ، تحریف لفظی کردن ، جنت رابرای خود خاص کردن ، بعد تتمه آن با تخویف و بشارت ذکر است ، بلند کردن کوه برای مجبور کردن نیست بلکه اکراه است و به آن ایمان قابل قبول است مثال این است که شمشیر برای کشتن کس بلند شود و او زود ایمان بیاورد این ایمان در شریعت قبول است - واین بلند کردن کوه درحقیقت است انکار از آن انکار از معجزات است (بِقُوَّةٍ) معنی آن کوشش در عمل کردن بالای کتاب است - ( وَاذْكُرُوا ) مقصد از آن درس و تدریس کردن است - ذکر به زبان خواندن و در دل فکر و تدبر کردن است -