قُلْنَا اهْبِطُوا مِنْهَا جَمِيعًا فَإِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ مِنِّي هُدًى فَمَنْ تَبِعَ هُدَايَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ
گفتیم فرود آئید از اینجا همه شما ، پس اگر بیاید شما را از جانب من راهنما (کتاب و رسول) پس هرکه پیروی کرد هدایت مرا پس هیچ ترسی نیست بر ایشان و نه ایشان اندوهگین شوند -
(اهْبِطُوا) این اهباط و قبلی یک چیز است محض برای ذکر کردن فایده دومی دوباره آورده شده است - نه خواهد بود هیچ ترس از فوت شدن نعمت ها و نه اینها غمگین خواهد شد برای دنیا ، و این حالت تنها در جنت حاصل است - بار دیگر هبوط را ذکر کرد برای هدف تشریعی آن که آن فرستادن کتاب ها و رسل است - (مِنِّي هُدًى) اشاره به این است که هدایت آن است که به وحی ثابت باشد نه آنکه به عقل خود ساخته باشد -