قَالَ يَا آدَمُ أَنْبِئْهُمْ بِأَسْمَائِهِمْ فَلَمَّا أَنْبَأَهُمْ بِأَسْمَائِهِمْ قَالَ أَلَمْ أَقُلْ لَكُمْ إِنِّي أَعْلَمُ غَيْبَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَأَعْلَمُ مَا تُبْدُونَ وَمَا كُنْتُمْ تَكْتُمُونَ
گفت اللّه تعالٰی: ائ آدم علیه السلام خبر ده ایشانرا به نامهای آن چیزها (و فواید آن)، پس چون خبرداد ایشانرا به نامهای آن چیزها (و فواید آن) ، گفت اللّه تعالٰی آیا نگفته بودم شما را که هرآئینه من میدانم چیز های نهانی زمین و آسمان ها را ، و میدانم آنچه را شما اشکار میکنید و آنچه را شما پنهان میکنید -
مقصد این انباء (خبر) این است که به ملائیک اشکار گردد که به آدم علیه السلام علم این چیزها هست ( أَلَمْ أَقُلْ لَكُمْ) در قصه مقصد کلان اثبات علم غیب و علم هرچیز برای اللّه تعالٰی است -