فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ فَزَادَهُمُ اللَّهُ مَرَضًا وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ بِمَا كَانُوا يَكْذِبُونَ
(زیرا که) در دل های ایشان مرض است ، پس افزود اللّه تعالٰی بر مرض آنها (با نازل کردن قران) و ایشانراست عذاب دردناک به سبب آنکه همیشه دروغ میگویند -
در این آیت نیز زجر برای منافقین است و دو صفات منافقین با دو جزا آنها ذکر میگردد یک در دنیا و دوم در آخرت – (مرض) مرض در دل آنها شک ، نفاق ، بزدلی و حسد به مومنان است ، به زنهای بیگانه میلان کردن ، کار دین را برای اغراض خود کردن ، در دل برای کفار محبت داشتن این در قران کریم جای به جای ذکر شده است - (فَزَادَهُمُ اللَّهُ مَرَضًا) این سخنان یا برای تعلیم از طرف اللّه تعالٰی است یا جمله خبریه است یا اینکه آن قدری که قران نازل میگردد یا حق اشکار میگردد یا مومنین ترقی میکنند به همین نسبت امراض نفاق آنها بیشتر میگردد چون سبب این همه نزول قرآن است به این سبب زیادتی آنرا به قران نسبت داده است در سوره مایده (۶۸،۶۴) و سوره توبه (۱۲۵) و سوره اسراء (۸۲) - ( يَكْذِبُونَ) و (كَانُوا) دلیل بر این است که دروغ گفتن عادت آنها است - و این اولین سبب عذاب است واین دلیل بر این است که دروغ گفتن گناه بزرگ است و در حدیث در نشانی های منافق یک نشانی دروغ گفتن ذکر است -