أُولَئِكَ عَلَى هُدًى مِنْ رَبِّهِمْ وَأُولَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ
صاحب این صفات محکم اند به هدایت از جانب پروردگار ایشان ,و دارنده این صفات خاص ایشان نجات یافته اند -
در این آیت جزای دنیوی مومنین (هدایت) و جزای اخروی مومنین فلاح (کامیابی) ذکر است – مفلح آن کسی است که به کامیابی برسد و هیچ تکلیفی برایش نباشد و این حالت صرف در جنت است – و برای از اول داخل شدن به جنت را فلاح (کامیابی) میگویند (أُولَئِكَ) دلیل بر این است که بدون داشتن این صفات هدایت و کامیابی حاصل نمیگردد -