بر جاهای خود می رسید -۱- و در همین حالت "ربَّنا ولك الحمدُ" می گفت -۲- وشما هر نمازی را اگر امام باشد یا مقتدی حکم گفتن این را دادید ، شما ارشاد می فرمائید که: "شما نماز را چنین بخوانید مانند که مرا در خواندن آن می بینید" -۳- و شما می فرمودید که: "امام برای این ساخته شده است که اقتداء آن شود پس وقتی که او "سمِعَ اللهُ لِمَن حمِدَه" بگوید پس شما "اللهمَّ ربَّنا ولك الحمدُ" بگوئید ، اللّه تعالٰی از شما می شنود ، زیراکه او بر زبان نبی صل اللّه وعلیه وسلم خود "سمِعَ اللهُ لِمَن حمِدَه" گفته است -۴-" (یعنی اللّه تعالٰی حمد حمد بیان کننده را می شنود -

در یک حدیث دیگر این حکم یعنی سبب گفتن "اللهمَّ ربَّنا ولك الحمدُ" را فرموده گفت که: "سخن هر کسی که موافق سخن ملائیک باشد همه گناهان قبلی او بخشیده می شود" -۵-