شما می گفتید که: به حافظ قرآن گفته خواهد شد: بخوان و بالا برو و به همین اطمینان و سکون تلاوت کن که به آن اطمینان و سکون در دنیا تلاوت می کردید زیراکه منزل تو همان جای است که آیت اخری را بخوانی -۱-
نبی صل اللّه وعلیه وسلم حروف مد را دراز کرده می خواند چنانچه "بسم الله" را طولانی کرده میخواند و "الرخمن" را طولانی کرده میخواند و "الرحیم" را طولانی کرده میخواند -۲- و "نضید" -۳- و مانند این الفاظ را طولانی کرده میخواند - و در اخیر هر آیت سکته میکرد - چنانچه بیان آن در پیش شده است -۴-
و گاهی شما با خوش الحانی -۵- آواز را در حلق گردانیده تلاوت می فرمودید چنانچه شما در روز فتح مکه سوار بر شتر خود تلاوت سوره فتح [۲۹:۴۸] را به آواز نرم کرده بودید -۶ ، عبدالله بن مغفل رضی اللّه عنه خوش الحانی شمارا و آواز را در حلق به نرمی گردانیدن نقشه آنرا (آآآ) -۷- در الفاظ کشیده است ، نبی صل اللّه وعلیه وسلم حکم خواندن قرآن را به آواز خوب میداد ، چنانچه شما فرمودید: قرآن را به آواز خود مزین -۸- کنید ، زیرا که آواز خوب حسن قرآن را دوچند میکند -۸- و می فرمودید که: از همه به آواز خوب آن شخص