بر بناء همین اسباب و وجوهات متبعین ائمه - ثُلَّةٌ مِنَ الْأَوَّلِينَ وَقَلِيلٌ مِنَ الْآخِرِينَ -۱- در مردمان اولین یک جماعت و در مردمان بعدی کم - همه سخن های ائمه خود را قبول نکردند ، بلکه بسیار از سخن های آنهارا از سبب مخالفت سنت ترک کردند ، حتیٰ که امام محمد و امام ابویوسف رحمها اللّه تعالٰی از استاد خود امام ابوحنیفه رحمة اللّه تعالٰی در ثلث (سوم) مذهب آن مخالفت کرده اند - ۲ - در کتاب های فقه بطور مکمل بیان آن موجود است ،هم این چنین سخن در باره متبعین امام شافعی وغیره چون امام مزنی -۳- وغیره گفته می شود ، اگر ما بر این دعویٰ مثال ها پیش کنیم سخن بسیار دراز خواهد شد ، وما از این حد اختصار بیرون خواهیم شد که در این کتاب ملحوظ و مقصود است، از این سبب ما بر دو مثال اکتفاء می کنیم -

(۱) امام محمد رحمة اللّه تعالٰی در "موطا -۴- ص ۱۵۸" خود می فرماید: که امام ابوحنیفه قائل نماز استسقاء نبود مگر ما می گوئیم که امام مردم را دو رکعت نماز بخواند بعد دعا کند و چادر خود را چپه ، الخ